Een druilerige maandagavond in mei was het decor voor de 1e ronde van de play-offs bij de Toren. Het huidige seizoen loopt op zijn eind en de periodekampioenen kwamen naar de Steenen Camer om een gooi te doen naar het clubkampioenschap. Overdag waren in het Russische Kazan de tie-breaks gespeeld voor een plek in de halve finale van de Kandidaat Matches. De winnaar van dit toernooi heeft het recht om voor de wereldtitel te spelen tegen de huidige wereldkampioen Anand.

 De partijen waren live te volgen via videostreams met commentaar van grootmeesters en ondanks mijn nogal gebrekkige kennis van het Russisch was dit een leuke manier om een partij te volgen. Ondanks de beste bedoelingen van deze wereldtoppers eindigden de meesten partijen in remise en het spectaculairste moment was een klok die er tijdens een snelschaakpartij de brui aan gaf. Dankzij het fenomenale werk van Jan ‘De klokkenman’ Looyen lopen onze klokken dit seizoen als nooit tevoren en begonnen wij ergens vlak na 8en met het schuiven van wat stukken hout.

In mijn partij tegen Ron Engelen nam ik na de opening het initiatief en begon de verzwakte koningsstelling van Ron aan te vallen. Na een zet of 20 zat ik rustig te genieten van mijn stukken die in perfecte harmonie met elkaar de stelling van Ron in een soort van houdgreep hielden.  Na de partij moest ik denken aan een boek wat ik recentelijk heb gelezen waarin stond dat je beter een slechtere stelling kan hebben die je kan verbeteren dan een goede stelling die je niet kan verbeteren.  Ik zat hier dus opgescheept met zo’n fantastische stelling waaraan ik niks dacht te kunnen verbeteren. Met een paar handige bewegingen bleek mijn houdgreep nutteloos en werd ik genadeloos gevloerd…IPPON voor Ron.

 

Naast ons bestreed Jan-Willem de ‘Colle Opening’ van Ben met een Koningsindische strategie. Jan-Willem leek in het middenspel wat positionele voordelen te hebben die rustig werden uitgebouwd. tegen het eind van het middenspel leek hij zich toch te vergalopperen en Ben ging met een pluspion het toreneindspel in. Jan-Willem toonde zich echter ‘A tough nut to crack’ en middels een actieve toren en een vrijpion werd de partij alsnog in zijn voordeel beslist.

De laatste minuut van de partij tussen Ben en Jan-Willem is hieronder te bekijken op video.

U zult begrijpen dat ik tijdens het genieten van mijn fantastische stelling weinig tijd noch zin had om de andere partijen in de play-offs te bekijken. Ik ben echter nog wel zo beleefd om voor jullie lezers iets uit mijn duim te zuigen.

Gezien de resultaten die hij dit seizoen in de interne competitie heeft geboekt mag het al bijna geen verrassing meer heten dat Arthur won van Stephan. De beste man heeft zo’n beetje de beste score van de hele club en elk schaakstuk dat hij aanraakt lijkt spontaan in een berekende moordenaar te veranderen.

Raymond Vastenhout speelde vorige week een beresterk NK waarin menig jeugdige topper het vuur aan de schenen werd gelegd. Dat Jan Straatman; die zijn jeugd al ver achter zich heeft liggen, van hem verloor behoeft dan ook geen verdere uitleg.

Han Winters en Marco Vastenhout speelden een grootmeesterlijke remise en dat zal dus wel een terechte uitslag zijn geweest.

Franke van Netten kon het niet bolwerken tegen Jan Schoemaker en zo eindigt dit verslag met de mededeling dat we volgende week vrolijk verder drinken, roken en omdat het moet ook nog een potje schaken.