De afgelopen maandag was de eerste ronde van de periode 2, in totaalmet 18 schakers.

Een hartelijk welkom voor onze nieuwkomer Tom Kwakkenbos, die een mooie partij speelde tegen Wim Flohr. Een spannende partij waar werd gestreden om elke millimeter. Waarbij uiteindelijk Tom aan het langste eind trok, een knappe prestatie Tom.

Verder heeft Bart het heel lang volgehouden tegen Fred B, ook een knappe prestatie. En zo kan ik nog wel even doorgaan.  Maar je weet het, het gaat niet om het winnen maar om het meedoen. En plezier hebben van een potje schaak, dat is het belangrijkste. 

Uitslagen interne Competitie periode 2, maandag 15 november 2021 ronde 1

Alain van der Velden

-

Thomas van Diggelen

1 – 0

Ferdi Berendsen

-

Tom Brans

0 – 1

Franke van Netten

-

René Reulink

0  - 1

Fred Beumer

-

Bart van den Akker

1 – 0

Fred Schonis

-

GerJan Brands

0 – 1

Storm Wieberink

-

Reinier Heinz

1 – 0

Hans van Leeuwen

-

Ad Braam

0 – 1

Adrian Rijk

-

Hans Vrouwenraets

0 – 1

Wim Flohr

-

Tom Kwakkenbos

0 - 1

 

Verslag Ten to Ten, SV Het Paard Combinatie Oosterbeek   vs SV De Toren Arnhem Zuid

Op de avond van de belangrijkste dag van het jaar – verkiezing van de Raad van Elf, en verder nog Sint Maarten - , toog een afvaardiging van De Toren naar Oosterbeek voor een vriendschappelijke “Ten to Ten” wedstrijd. We werden verwacht en ontvangen in een zaal van de Vredebergkerk, in een andere zaal, direct naast de ingang gelegen, werd een andere denksport beoefend: bridgen. Wij daarentegen gaven er de voorkeur aan om ons met de stukken te vermaken in plaats van een kaartje te leggen.

De meeste ploeggenoten waren vroeg(tijdig) binnen, dus we konden moeiteloos acclimatiseren. Na een welkomstwoord stortten we ons op de partijen, en voor het gemak zal ik ze gewoon op “bordvolgorde” bespreken.

Bord 1: Hier mocht Fred Beumer aantreden, hij had wit en verkreeg weliswaar het iets betere spel in wat een dynamisch evenwicht kan worden genoemd. Dit evenwicht werd echter nergens uit balans gebracht, en dus was remise het terechte resultaat in deze ontmoeting. ½ - ½

Bord 2: Hier mocht René Reulink de degens kruisen met zijn tegenspeler. Helaas bleek gaandeweg de partij dat zijn tegenspeler over iets meer (ge)degen-handvaardigheid beschikte. Dit resulteerde in een voor René duidelijk mindere stelling, en uiteindelijk in het overhandigen van de degen als teken van overgave. 1 – 0

Bord 3: Tom Brans  zat aan het derde bord, had dus ook wit en besloot deze vriendschappelijke wedstrijd voor een feestelijke partij te gebruiken. Spontaan speelde hij 1. e4, waarna zijn tegenspeler met  1. e5 antwoordde. Tom dacht laat ik eens gek doen,  en speelde vervolgens 2. f4, waarop middels dit Koningsgambiet een onnavolgbare Wild-West partij volgde, voorzien van op hol geslagen Paarden, ongedekte Lopers en twee Dames, die elkaar van het bord af mepten met hun respectieve handtasjes. Uiteindelijk bleek Tom  met wit aan het langste einde te trekken, en met een loper en twee (vrij!) pionnen minder hield zijn tegenspeler het wel voor gezien. En omdat we allebei vroeg klaar waren, konden we ons dus volop vermaken met het bestuderen van de andere partijen. 0 – 1

Bord 4: Hier mocht Franke van Netten met zwart aantreden tegen een oude bekende van ons: Adem Korkut. Gaandeweg kwam Franke steeds beter te staan, had op een gegeven moment zelfs de mogelijkheid om een vol stuk te winnen maar zag dit (helaas) niet. Uiteindelijk werd, na de nodige schermutselingen, de vrede getekend. ½ - ½

Bord 5: Hier trad ons nieuwe lid Storm Wieberdink aan en deed een manmoedige poging om voor de strijd te gaan. Helaas verslikte hij zich vrijwel direct na het voltooien van de opening in een verkeerde inschatting, en moest toen noodgedwongen de vlag strijken. 1 – 0

Bord 6:  Hier speelde Ad Braam met wit een positioneel zeer aantrekkelijke partij, waarvan ik aanvankelijk dacht dat hij niet alleen honderd zetten, maar ook honderd jaar zou kunnen (gaan) duren. Op een gegeven moment echter zag ik dat Ad niet alleen over veel meer ruimte beschikte, maar dat hij de zwarte stukken op zo’n kleine ruimte had weten samen te persen dat stukverlies voor zwart niet meer te vermijden was. Uiteindelijk werd het nog spannend doordat Ad niet alleen als laatste nog bezig was, maar ook zijn bedenktijd bijna voortdurend op twee minuten bleef steken. Toen hij echter eenmaal een tweede vrijpion forceerde was het gebeurd en gaf zwart op. Met een koning zonder stukken was deze opgave simpelweg een “over en uit”. 0– 1

Bord 7: Thomas van Diggelen zag zich, na een misgreep, voor een zeer lastige uitdaging geplaatst. Hij liet zich echter niet zomaar in de hoek drukken en zocht de aanvallende verdediging, waar hij maar kon. Zijn tegenspeler moest hierdoor voortdurend alert blijven, wat hem (helaas voor ons) goed gelukte. Hierdoor delfde Thomas uiteindelijk toch (nog) het onderspit, maar had in elk geval het onderste uit de kan gehaald.   1 – 0

Bord 8: Hier trad onze getalenteerde jongeling Alain met zwart aan tegen zijn Oosterbeekse tegenspeler. Hij bouwde middels een min of meer geforceerde zettenreeks een door hem gewenste stelling met een pluspion, een loperpaar en een iets betere positie op. Zijn tegenstrever bleef onterecht optimistisch en speelde daar ook min of meer naar, het gevolg was dat Alain uiteindelijk met een tweetal koningsvleugelpionnen (ondersteund door zijn zwartloper) gevaarlijk dicht bij de onderste rij kwam. Pas toen het de witspeler duidelijk werd dat deze pionnen hem toch echt één of meer stukken gingen kosten, hield hij het voor gezien en gaf het op.0 – 1

Bord 9: Hier speelde Gerjan Brands, onze Eminence Grise. Gedurende een zeer lange tijd ging het hier opvallend genoeg vrijwel gelijk op, pas in het verre middenspel groeiden de vele mogelijkheden hem boven het hoofd, waarna de zwartspeler kans zag om in troebel water te gaan vissen en de buit binnen te halen.    1 – 0

Bord 10: Hier spelde Ferdi Berendsen, fris van de lever, met zwart een zeer levendige aanvalspartij. En hoewel hij aanvankelijk voor een verkeerde afwikkeling koos, die hem eigenlijk materiaal kostte, slaagde hij er alsnog in om zijn tegenstrever in de val te laten lopen, waarna deze alsnog kon opgeven. 0 – 1

Aldus eindigde deze aantrekkelijke vriendschappelijke wedstrijd in een eerlijk gedeeld puntental, en werd de “Ten to Ten” ontmoeting uiteindelijk een verdiende “Five to Five” score.

TB, 11 november 2021

 

Verslag Ten to Ten SV Het Paard Combinatie Oosterbeek   vs SV De Toren Arnhem Zuid

Op de avond van de belangrijkste dag van het jaar – verkiezing van de Raad van Elf, en verder nog Sint Maarten - , toog een afvaardiging van De Toren naar Oosterbeek voor een vriendschappelijke “Ten to Ten” wedstrijd. We werden verwacht en ontvangen in een zaal van de Vredebergkerk, in een andere zaal, direct naast de ingang gelegen, werd een andere denksport beoefend: bridgen. Wij daarentegen gaven er de voorkeur aan om ons met de stukken te vermaken in plaats van een kaartje te leggen.

De meeste ploeggenoten waren vroeg(tijdig) binnen, dus we konden moeiteloos acclimatiseren. Na een welkomstwoord stortten we ons op de partijen, en voor het gemak zal ik ze gewoon op “bordvolgorde” bespreken.

Bord 1: Hier mocht Fred Beumer aantreden, hij had wit en verkreeg weliswaar het iets betere spel in wat een dynamisch evenwicht kan worden genoemd. Dit evenwicht werd echter nergens uit balans gebracht, en dus was remise het terechte resultaat in deze ontmoeting. ½ - ½

Bord 2: Hier mocht René Reulink de degens kruisen met zijn tegenspeler. Helaas bleek gaandeweg de partij dat zijn tegenspeler over iets meer (ge)degen-handvaardigheid beschikte. Dit resulteerde in een voor René duidelijk mindere stelling, en uiteindelijk in het overhandigen van de degen als teken van overgave. 1 – 0

Bord 3: Tom Brans  zat aan het derde bord, had dus ook wit en besloot deze vriendschappelijke wedstrijd voor een feestelijke partij te gebruiken. Spontaan speelde hij 1. e4, waarna zijn tegenspeler met  1. e5 antwoordde. Tom dacht laat ik eens gek doen,  en speelde vervolgens 2. f4, waarop middels dit Koningsgambiet een onnavolgbare Wild-West partij volgde, voorzien van op hol geslagen Paarden, ongedekte Lopers en twee Dames, die elkaar van het bord af mepten met hun respectieve handtasjes. Uiteindelijk bleek Tom  met wit aan het langste einde te trekken, en met een loper en twee (vrij!) pionnen minder hield zijn tegenspeler het wel voor gezien. En omdat we allebei vroeg klaar waren, konden we ons dus volop vermaken met het bestuderen van de andere partijen. 0 – 1

Bord 4: Hier mocht Franke van Netten met zwart aantreden tegen een oude bekende van ons: Adem Korkut. Gaandeweg kwam Franke steeds beter te staan, had op een gegeven moment zelfs de mogelijkheid om een vol stuk te winnen maar zag dit (helaas) niet. Uiteindelijk werd, na de nodige schermutselingen, de vrede getekend. ½ - ½

Bord 5: Hier trad ons nieuwe lid Storm Wieberdink aan en deed een manmoedige poging om voor de strijd te gaan. Helaas verslikte hij zich vrijwel direct na het voltooien van de opening in een verkeerde inschatting, en moest toen noodgedwongen de vlag strijken. 1 – 0

Bord 6:  Hier speelde Ad Braam met wit een positioneel zeer aantrekkelijke partij, waarvan ik aanvankelijk dacht dat hij niet alleen honderd zetten, maar ook honderd jaar zou kunnen (gaan) duren. Op een gegeven moment echter zag ik dat Ad niet alleen over veel meer ruimte beschikte, maar dat hij de zwarte stukken op zo’n kleine ruimte had weten samen te persen dat stukverlies voor zwart niet meer te vermijden was. Uiteindelijk werd het nog spannend doordat Ad niet alleen als laatste nog bezig was, maar ook zijn bedenktijd bijna voortdurend op twee minuten bleef steken. Toen hij echter eenmaal een tweede vrijpion forceerde was het gebeurd en gaf zwart op. Met een koning zonder stukken was deze opgave simpelweg een “over en uit”. 0– 1

Bord 7: Thomas van Diggelen zag zich, na een misgreep, voor een zeer lastige uitdaging geplaatst. Hij liet zich echter niet zomaar in de hoek drukken en zocht de aanvallende verdediging, waar hij maar kon. Zijn tegenspeler moest hierdoor voortdurend alert blijven, wat hem (helaas voor ons) goed gelukte. Hierdoor delfde Thomas uiteindelijk toch (nog) het onderspit, maar had in elk geval het onderste uit de kan gehaald. 1 – 0

Bord 8: Hier trad onze getalenteerde jongeling Alain met zwart aan tegen zijn Oosterbeekse tegenspeler. Hij bouwde middels een min of meer geforceerde zettenreeks een door hem gewenste stelling met een pluspion, een loperpaar en een iets betere positie op. Zijn tegenstrever bleef onterecht optimistisch en speelde daar ook min of meer naar, het gevolg was dat Alain uiteindelijk met een tweetal koningsvleugelpionnen (ondersteund door zijn zwartloper) gevaarlijk dicht bij de onderste rij kwam. Pas toen het de witspeler duidelijk werd dat deze pionnen hem toch echt één of meer stukken gingen kosten, hield hij het voor gezien en gaf het op.0 – 1

Bord 9: Hier speelde Gerjan Brands, onze Eminence Grise. Gedurende een zeer lange tijd ging het hier opvallend genoeg vrijwel gelijk op, pas in het verre middenspel groeiden de vele mogelijkheden hem boven het hoofd, waarna de zwartspeler kans zag om in troebel water te gaan vissen en de buit binnen te halen. 1 – 0

Bord 10: Hier spelde Ferdi Berendsen, fris van de lever, met zwart een zeer levendige aanvalspartij. En hoewel hij aanvankelijk voor een verkeerde afwikkeling koos, die hem eigenlijk materiaal kostte, slaagde hij er alsnog in om zijn tegenstrever in de val te laten lopen, waarna deze alsnog kon opgeven. 0 – 1

Aldus eindigde deze aantrekkelijke vriendschappelijke wedstrijd in een eerlijk gedeeld puntental, en werd de “Ten to Ten” ontmoeting uiteindelijk een verdiende “Five to Five” score.

TB, 11 november 2021

En van wie leerde jij het schaken Alain van der Velden? 

Er waren geen schakers in het gezin bij mij vroeger, alleen mijn stiefvader kende de bewegingen van alle stukken. Toen ik een jaar of 7-8 was, kregen mijn broer en ik zo’n multi-spel doosje (je kent ze wel, binnenkant backgammon/dammen, buitenkant schaken). Daarop heeft mijn stiefvader ons dus de schaakregels uitgelegd. Toen we eenmaal potjes gingen spelen, won ik direct het eerste potje van mijn broer en daarna ook het eerste of tweede potje tegen mijn stiefvader, kennelijk lag het me wel. Ook leek ik er plezier in te hebben, want nadat we het later nog een paar keer hadden gedaan, vroegen mijn ouders of ik niet eens naar een schaakclub toe zou willen. Dat vonden ze nou net iets voor mij. 

Zo geschiedde het en kwam ik allereerst uit bij DSG Pallas in Deventer. Daar zoals gewoonlijk begonnen met de stappenmethode en elke donderdagavond een potje jeugdcompetitie. Van mijn 8e t/m mijn 10e zo op een rustig vuurtje alle beginselen geleerd. Toen rond mijn 11e begon mijn leercurve kennelijk iets te accelereren en ging ik op zoek naar clubs met wat sterkere jeugdafdelingen. Zo heb ik een tijd bij ASV gezeten en training gekregen van Martijn Boele en bij de Schaakmaat in Apeldoorn met training van o.a. IM Nico Zwirs en IM Stefan Kuipers. Ik begon rond deze tijd regelmatig (regionale) jeugdtoernooitjes te winnen en wist me zelfs wel eens kwalificeren voor NK’s (onder 12/onder 14). Uiteindelijk ook een keertje meegedaan, maar dat vond ik toch wat heftig; een week in Rotterdam en ongelooflijk fanatieke mentaliteit onder de competitie.  

Niet lang daarna ben ik een aantal jaar (14-17) helemaal gestopt met schaken, op die leeftijd gaf ik wat prioriteit aan andere dingen, onderliggende oorzaak was vermoedelijk de pubertijd. Sinds mijn 17e à 18e ben ik wel weer in toenemende mate actief en speel, sinds ik in Velp Bos- en Natuurbeheer studeer, bij de schaakclub in Velp. Sinds dit seizoen speel ik ook bij De Toren en doe af en toe weer een toernooitje, zoals recent het WLC in Eindhoven en binnenkort Chess Festival Groningen. Specifieke ambities heb ik niet met schaken, maar elke keer als ik iets nieuws leer heb ik er meer plezier in. 

Bij deze geef ik het stokje door aan Storm Wieberdink

 

De eerste Schaakpotcast
Vandaag kunt u de eerste aflevering van de Schaakpotcast beluisteren of zien. 

Tim Verlaan, de bedenker en maker van de podcast, speelt veel schaakpotjes, vandaar de naam. Enthousiast gemaakt door The Queen’s Gambit is Tim veel gaan schaken en als huis-tuin-en keuken-schaker kreeg hij elke dag meer vragen. 

Als fervent podcastluisteraar kwam hij zo op het idee om een podcast te gaan maken over schaken. In zijn serie geeft een aantal prominente schakers uitleg over diverse facetten van het spel, maar ze vertellen ook interessante persoonlijke anekdotes en ervaringen. Mister Chess, Hans Böhm, is de gast in de eerste aflevering.

Tim hoopt via deze serie de beginnende schaker op weg te helpen naar een hoger schaakniveau, maar ook een inkijkje te geven in de schaakwereld. De KNSB en het Max Euwe Centrum hebben het initiatief van Tim ondersteund. 

De serie is op YouTube (KLIK HIER)  te zien en beluisteren. 

Bron: schaaksite.nl (KLIK HIER)