Het is jammer dat we geen clubblad meer hebben. Met een clubblad hoefde je niet te haasten om het nieuws te brengen. Niemand die klaagde dat het oud-nieuws was, en vroeg waar het stukje bleef. Gewoon lekker rustig zonder stress een stukje schrijven, en jullie konden dit bericht lekker lezen zonder het gevoel te krijgen van een opgewarmde boterham.

Voor aanvang van de wedstrijd had de teamleider van Bennekom zijn ontslag al aangeboden bij een nederlaag, op Van-Gaal-achtige wijze werd de spelers duidelijk gemaakt dat ze maar eens een keer laten zien dat ze de coach waard waren. We speelden dus al om onze eerste “prijs”.

Maar goed de verwarming stond lekker warm aan (positieve verbeterering tov de vorige keer dat ik er in de winter was).

Marcella kon deze dag niet en Steven mocht invallen in de Toren 1. Twee invallers waren er nodig, Jorick Laan en Erik Minderman namen voor hun plaats.

Noud was als eerste klaar. Volgens mij werd hij verrast in de Fransman door een omdraaiing van zetten welke een aantal aardige finesses had, maar ik kan het natuurlijk verkeerd hebben. Het werd steeds nijpender, maar opeens lukte het Noud om remise te forceren. ½ – ½

Gedurende de middag zag ik al te veel te kleine kinderen binnen gelopen en ik hield mijn hart vast. Er zou toch geen Sinterklaasviering zijn, en jawel uiteindelijk sloeg het noodlot toe. Sinterklaas kwam binnen, maar de geluidoverlast viel heel erg mee.

Jorick kwam redelijk gelijk uit de Hollandse Opening, en nadat de tegenstander op onverklaarbare wijze een kwaliteit had geofferd, begon Jorick snel aan het langste eind te trekken. Een of twee onnauwkeurigheidjes gaf de tegenstander de kans echter om snoeihard aan de noodrem te trekken, remise door eeuwig schaak. 1 – 1

Justin was bezig met een goed partijtje en ook al was de stelling nog gewoon de hele tijd gelijk, ik had het gevoel dat hij de stelling meer onder controle had dan zijn tegenstander. Deze maakte dan ook een blunder, en Justin was natuurlijk als de kippen bij om het punt binnen te tikken. 2 – 1

Fabio was ongeveer op hetzelfde moment klaar, en hij trok aan dezelfde noodrem als de tegenstander van Jorick. Ook Fabio werd een beetje geirriteerd door de zetvolgorde en al snel was hij een draak aan het spelen. Voor een draken-amateur deed hij dat lang niet slecht, maar het kostte allemaal bijzonder veel moeite. 2 ½ – 1 ½

Niet alles was feest. Van de overige vier borden stonden zowel Mees als ik er slecht voor, Sjoerd had voldoende compensatie voor een pion achter (maar ook niet meer dan dat), en Erik had een gelijke stelling.

Zelf kon ik als eerste buigen, in een Weens met koningsgambietachtige trekjes pleegde ik een uitermate thematisch stukoffer op f7. Nu is het goed opletten wanneer je dat offer doet, maar op het moment van plegen leek het mij interessant genoeg. Ik gooide met e5 de stelling te snel open, en daardoor kwam ik er niet meer aan te pas. 2 ½ – 2 ½.

Mees had zijn dag ook niet, en met 14. … Pf8 kreeg hij het zwaar. Zijn tegenstander speelde het beheerst uit. 2 ½ – 3 ½

Nog twee borden over, Sjoerd had compensatie voor een pion, maar het zag er niet uit dat hij kon winnen en Erik had een gelijk (en misschien zelfs licht beter) eindspel op het bord.

Toen ging het voor beide de andere kant op. Sjoerd trucde zijn tegenstnader, en ongeveer op hetzelfde moment offerde Eriks tegenstander zijn loper voor een gewonnen eindspel. Sjoerd mocht daarna nog een half uur aan de slag om te bewijzen en de eindstand op het bord te zetten 3 ½ – 4 ½

Wat heeft ons deze wedstrijd geleerd? We zitten dichtbij de top, maar we hebben nog geen prijs gewonnen.