Een uiterst fortuinlijk Toren 5 heeft dinsdag met grote cijfers van Twello 1 gewonnen. Lange tijd was het een dubbeltje op z’n kant, maar in het laatste uur viel alles onze kant op.

In een sfeervolle ambiance, met prachtig materiaal, werd schouder aan schouder gestreden tot aan het gaatje. Op meerdere borden was het hakken en zagen, geen touw aan vast te knopen, wisselende kansen over en weer, koffiehuisschaak, je wist niet waar je moest kijken. Kortom een heerlijke schaakavond.
Karl was heer en meester in de opening en hoefde eigenlijk alleen nog maar te winnen. Toen maakte hij de fout mee te gaan in het moordende speeltempo van z’n tegenstander en weg was z’n voordeel. In het resterende dubbele toren-eindspel sloeg hij alsnog toe maar overtuigend was het niet (0-1).

Arnout speelde tegen Jos Barendregt (1930) een uitstekende partij. In een voorbereide zijvariant van het Grünfeld won hij een pion en deze pion kon hij vasthouden  tot in het (L/T +5 tegen L/T +4) eindspel. Dat won verrassend eenvoudig (0-2). Dit was ook meteen de enige “normale” partij van de avond.

Gerrit was in een Weense partij in de verdrukking gekomen, hij moest een doorgebroken pion op e6 toelaten en ging toen in de denktank. Om los te komen offerde hij de kwaliteit en dat had het beoogde effect. Z’n tegenstander vergat even een penning van de dame en kon meteen opgeven (0-3).

De rest was op dat moment aan het klungelen of stond totaal verloren.

Ron speelde een draak van een partij. Toen hij tegengesteld rokeerde zat hij meteen zwaar in de verdrukking en hij had dan ook gruwelijk moeten verliezen. Alle matdreigingen en damewinst varianten waren aan z’n tegenstander niet besteed. Ron’s koning werd het hele bord over gejaagd maar onder druk van de klok werden de zetten herhaald. Remise, hoe is het mogelijk (1/2-31/2).

Ook Niels bakte er niet veel van. In een hele rare partij trapte hij in een simpele paardvork en had het liefst alle stukken van het bord geveegd. Toch maar doorgespeeld met een toren minder en zowaar kreeg hij nog wat rommelkansjes. Tegenstander Henk Casteel (1699) begon te peinzen en bood met het oog op de klok maar remise aan. Het deed pijn aan de ogen allemaal (1-4).

Peter was aanvankelijk lekker bezig en won ook een pion, maar toen sloeg het passiviteitsmonster weer eens toe. Nergens voor nodig, maar gelukkig profiteerde z’n tegenstander niet. Ineens zag Peter het licht weer en kon een matnet opzetten (1-5).

Jeroen blunderde in de opening en zelden heb ik iemand zo passief en ingesnoerd zien staan. Vanaf kwart over acht stond deze partij op een hele dikke nul. Dat hij toch nog won lag aan de tegenstander die weigerde door te breken op de koningsvleugel. Dan ik maar op de damevleugel moet Jeroen hebben gedacht. En aldus geschiedde (1-6).

Tom speelde degelijk en op het moment dat hij een makkelijke remise had offerde hij een loper op h7. Het enige wat hij er voor terugkreeg was helaas de pion op h7 en een verloren stelling. De resterende tijd was voor z’n opponent echter onvoldoende en hij beruste uiteindelijk in remise (11/2-61/2).

Een dikke overwinning, maar vraag niet hoe.

Teamleider

Jan Willem