Nog niets aan het handje...

 

Vol goede moed gingen we afgelopen vrijdagavond richting Groesbeek om tegen PION 2 te spelen. We waren wel wat gehandicapt, want onze 2 kopmannen waren niet aanwezig. Sebas moet rust houden om de hersenschudding die hij een paar weken geleden had opgelopen te laten herstellen en Rik schittert in het verre Cappella la Grande in Noord-Frankrijk (lees hiervoor de leuke verslagen van Eric op de Torensite of ga gelijk naar de toernooisite).

Voordat de wedstrijd begon zette de wedstrijdleider alvast iedereen op scherp door aan te geven dat door de versterkte degradatie er waarschijnlijk 3 teams zullen degraderen. Oftewel, wie de wedstrijd zou winnen, maakte een goede slag om uit de degradatiezone te komen, maar de verliezer zou zich ernstig zorgen moeten gaan maken. Gelukkig kregen we vervanging van een, voor het team, goede bekende (Tom Brans) en onze nieuwe invaller Carlos Preuter. Vooral voor Carlos zou ‘t een enorme vuurdoop worden, want tegen dit soort tegenstanders heeft hij nog niet veel gespeeld. Helaas merkte hij dit al vrij snel. Weliswaar kwam hij nog redelijk uit de opening, maar werd daarna steeds verder onder druk gezet. Hij vocht voor wat hij waard was, maar uiteindelijk moest hij de vlag strijken. In tegenstelling tot de laatste tijd, speelde Jorick een voor hem wat mindere partij. Hij had weliswaar op bord 2 een lastige tegenstander, maar had de laatste tijd laten zien dat die voor hem te pakken zijn. Deze partij ging dat helaas niet op. Op zich leek het allemaal nog wel te houden maar een mindere (zeg maar slechte) zet op zet 16 verknalde zijn stelling totaal. Ook hij moest vrij snel daarna opgeven. Dit betekende al een 2 – 0 achterstand.

Catheleijne kwam heel gedegen uit de opening. Al na een uurtje spelen bood haar tegenstander (met een rating van rating van 1824 toch niet de minste) al remise aan. Aangezien op dat moment nog iedereen speelde, werd dat aanbod echter niet aangenomen. Vlak nadat Jorick had verloren werd uiteindelijk toch tot remise besloten. Het eerste halve punt was binnen. Gelukkig stonden de andere borden er beter voor. Zowel Thijs als Vincent stonden op winst (maar dat moest natuurlijk nog wel worden verzilverd) en Nadia, Maurice en Tom stonden zeker niet slecht. De partij van Vincent was een lust voor het oog. Hij kwam geen moment in de problemen en vooral het eind werd mooi uitgespeeld. Pal daarna won Thijs zijn partij. Ook die partij was er één om nog eens rustig na te kijken. Helaas heb ik die niet meegekregen, dus wordt het commentaar wat lastig. Wat ik wel van de partij heb meegekregen was de prachtige aanval van de Toren die de stelling van de tegenstander binnendrong. Ondersteunt door Dame en Paard gaf de tegenstander op vlak voordat hij mat werd gezet. Hiermee was de stand weer volledig in evenwicht (2½ – 2½) en alleen Tom, Nadia en Maurice speelden nog.

Als eerste was Tom klaar. Hij had flink onder druk gestaan, maar was heel langzaam uit de verdrukking gekomen. Net op het moment dat hij in de aanval wilde gaan, had hij helaas even een totale blackout. Hij speelde zijn Paard vooruit om de aanval op de Koningsvleugel in te leiden. Helaas stond zijn Paard echter niet gedekt en na even gekeken te hebben of het geen truc was, pikte de tegenstander van Tom het Paard op. Hevig aangeslagen, maar toch nog vol strijdlust, gaaf Tom niet op, maar het mocht niet baten. We waren ondertussen in het laatste kwartier van de wedstrijd gekomen en de spanning was om te snijden. Nadia vluchtte in zetherhaling om in ieder geval het halve punt veilig te stellen. Niet iedereen was ervan overtuigd dat er geen winst te pakken was en inderdaad gaf Fritz later aan dat er mat in 5 in had gezeten. Maar zie dat maar eens met nog maar een paar minuten op de klok.

Alle ogen waren toen op Maurice gericht. Hij had ergens halverwege de partij een stuk geofferd om een aanval op de Koning in te zetten. Deze wilde echter niet doorslaan, maar hij kon wel er druk er op houden. Echter langzaam kwam de tegenstander onder de druk uit en toen Maurice nog maar 3 minuten had zag het er naar uit dat het over en uit zou zijn. Om onverklaarbare reden deed de tegenstander de enige zet die hij niet had mogen doen, waardoor Maurice met nog 2 minuten op de klok (tegen ca. 5 minuten) mat in 2 kreeg. Daarmee pakte Maurice voor ons het volle punt en daarmee werd de remise veiliggesteld. Het blijft daardoor zeer spannend in deze poule.

  VV2105      Maurice131109                             Vincent Vleeming                                                     Maurice van Eijk                                                                                                                                  

De volgende keer moeten we thuis tegen Velp op vrijdag 12 maart en ik wil iedereen nu al oproepen om als supporter aanwezig te zijn. Kortom, door deze remise is er nog niets aan het handje, maar we moeten volgende keer wel winnen om niet in degradatiegevaar te komen. Verder wil ik Tom en Carlos te bedanken voor hun invalbeurt.

                      PION 2  -  TOREN 4
1. Wim Gielen (1923)          -  Vincent Vleeming (1830)         0 – 1
2. Anno Arents (1864)         -  Jorick Laan (1761)              1 – 0
3. Jo de Valk (1823)          -  Maurice van Eijk (1768)         0 – 1
4. Jack Janssen (1749)        -  Carlos Preuter                  1 – 0
5. Mattanja de Jonge (1753)   -  Tom Brans (1762)                1 – 0
6. Ronald Zollinger (1747)    -  Nadia Bloemendaal (1648)        ½ - ½
7. Rowdy Tuss (1824)          -  Catheleijne Sanders (1685)      ½ - ½
8. Alexander Bouwman (1672)   -  Thijs Aalbers (1729)            0 – 1

                                                                 4 – 4

Rangen en Standen 1B r6