Deze wedstrijd was er weer één waar we goed speelden, maar uiteindelijk toch met lege handen kwamen te staan.

Aangezien dit een sleutelwedstrijd was waarbij we bij winst nog voor de titel zouden kunnen gaan, maar waar we nu door het verlies ernstig moeten oppassen om niet te degraderen. Onze volgende tegenstander SMB 3 zal er in de slotronde in ieder geval alles aan doen om te winnen, omdat zij nog wel in de race zijn om te promoveren.

En dan nu het verslag van de avond die zo goed leek te beginnen, maar uiteindelijk dus zo treurig eindigde. Deze keer speelden we mèt Sebas, maar nu zonder Thijs. Carlos kon gelukkig ons team weer aanvullen en om hem ook een goede kans te geven liet ik hem op bord 8 spelen. Helaas door de tactisch opstelling van de tegenstander (bord 2 en 8 hadden gewisseld) kreeg hij juist één van de zwaarste tegenstanders tegenover zich. Ik denk dat ik volgende keer maar een dobbelsteen pak en zo iedereen indeel (moet alleen nog even een achtkantige dobbelsteen weten te vinden, maar als iemand er één heeft, dan wil graag even lenen).

Afijn, Sebas speelde als vanouds en leek verder geen gevolgen meer te hebben van zijn hersenschudding. Hij was als eerste klaar, door een stuk op te vissen, terwijl zijn tegenstander net Dameruil wilde afdwingen. De tegenstander gaf zich daarna gelijk gewonnen en zo stonden we al snel op een comfortabele voorsprong van 1-0.

                                           SebasB

De volgende die bij me langskwam was Nadia. Zoals wel vaker afgelopen seizoen had ze het dilemma dat ze remise aangeboden kreeg, terwijl ze zelf een lastige aanval over zich heen dreigde te krijgen. Dat de tegenstander remise aanbood moet haast wel aan haar charme gelegen hebben. Na nog eens 10 minuten flink analyseren of ze het goed had gezien, naam ze de remise aan.

Rik was ondertussen in een niet zo lekkere situatie gekomen. Het ene moment leek alles nog onder controle, maar na wat stukken afwisselen, bleek zijn tegenstander 2 hele vervelende vrijpionnen in het midden te hebben, die meteen kwamen opstomen. Uiteindelijk waren die nog wel tegen te houden, maar daardoor bleek zetherhaling vrijwel onoverkomelijk. Aangezien de tegenstander nog maar 1 minuut had (tegen Rik nog ca. 50), maar met een stelling waar Rik geen kant meer uit kon, kwam hij heel netjes aan mij vragen wat hij moest doen met het remiseaanbod van zijn tegenstander. Dit zijn van die momenten dat je geen teamleider wil zijn. Ga je voor de sportiviteit of ga je keihard voor de winst en druk je de tegenstander door zijn tijd. Misschien was het de softe kant van mij, maar ik ging voor de sportiviteit en daarmee werd deze partij remise. Het was des te wranger. Omdat later bleek dat we het volle punt nodig hadden om gelijk te spelen.

De wedstrijden van Catheleijne en Carlos waren vrijwel op hetzelfde moment klaar. Catheleijne speelde een lekkere partij en viste ergens een stuk op, wat ze niet meer teruggaf en waardoor ze uiteindelijk de partij won. Carlos speelde een zeer wisselende partij. Niet zozeer qua spel, maar wel qua spelverloop. Zo ver ik kon inschatten stond hij in het begin enorm onder druk, maar volgens eigen zeggen kwam hij terug en stond vervolgens op winst. Ergens daarna is het blijkbaar toch nog mis gegaan, want hij moest helaas het punt aan zijn tegenstander overlaten.

Tot nu toe was er nog niets aan de hand, maar helaas ging het daarna bergafwaarts. Maurice wist ergens in een gelijkwaardige stelling niet het juiste vervolg te vinden en toen het eindspel Toren tegen Loper met 4 pionnen op het bord kwam, bleek de Toren van zijn tegenstander een gevaarlijker stuk te zijn dan Maurice zijn Loper. Deze partij ging dus verloren en toen stond het 3-3.

Alleen Jorick en Vincent vochten nu nog voor de winst. Jorick in een iets mindere stelling, maar bij Vincent was het nog in balans. Zoals al bekend is ging het dus mis. Jorick bleek niet opgewassen tegen het eindspel van zijn tegenstander en daarmee moest Vincent winnen. Dat was een ondankbare taak, want zijn stelling werd meer en meer remise. Toen de laatste toren er af ging en er een eindspel met ongelijke lopers op het bord kwam, met beiden onder de 5 minuten, zat er niets anders meer op voor Vincent om remise aan te bieden.

Wederom dus een verliespartij, maar weer één die we net zo goed hadden kunnen winnen. Volgende keer zullen we laten zien dat we het winnen niet verleerd zijn.

                     TOREN 4j  -  Velp                             3½ - 4½
1. Sebas Beumer (2051)         -  Carel Huiskamp (1868)             1 – 0
2. Rik Roelofs (1860)          -  Erwin Velders (1665)              ½ - ½
3. Vincent Vleeming (1830)     -  Erika Belle (1892)                ½ - ½
4. Jorick Laan (1761)          -  Hans van Capelleveen (1798)       0 – 1
5. Maurice van Eijk (1768)     -  Eric de Winter (1776)             0 – 1
6. Catheleijne Sanders (1685)  -  Jan van Galen (1606)              1 – 0
7. Nadia Bloemendaal (1648)    -  Nico Wigt (1748)                  ½ - ½
8. Carlos Preuter              -  Leen van Dalen (1809)             0 – 1

.