| Toren VSV 1 - Philidor Leiden: Lelijkheid heeft vele gezichten |
|
|
| Geschreven door Bob Beeke op zondag 08 januari 2012 16:24 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Twintig zetten gespeeld hebben waarvan minimaal tien zetten met dezelfde loper. Mat worden gezet en achteraf niet weten wat er mis is gegaan in je Grand-prix attack. Je verliezende grafzet vergezeld laten gaan van een remiseaanbod. Met samengeknepen billen remise maken na een 'alles wint' koningsaanval. Urenlang kansloos doorpielen tegen een onwrikbare dame. Frans... Tjaart mag tevreden zijn met zijn pot, een aardige Siciliaan, niks op aan te merken. Hij is het hele seizoen al goed bezig en weet die lijn prima voort te zetten. Tot zover het positieve nieuws in onze match tegen het vreindelijke team van Philidor Leiden.
Voor toeschouwers en spelers was het zaterdag voornamelijk zaak om op de juiste momenten tactisch weg te kijken. Voor ongelukkigen die dat niet lukte was het op momenten afzien. Te veel onbegrijpelijke stellingen, vreemde beslissingen en slecht schaak. Een toeschouwer vroeg me welke klasse dit was. Ik wist het gesprek gelukkig ongemerkt op andere onderwerpen te krijgen. Na de start kreeg ik verschillende mensen bij me die het somber inzagen. Er was maar een ding zeker, het zou een rare dag worden gezien wat er op de borden stond.
Ik zal u niet vermoeien met het scoreverloop. Het kwam erop neer dat we goed zijn weg gekomen door een mooi cadeau en een flinke dosis geluk. De tegenstander van Willy had de nodige moed verzameld, zette zijn zet in een stelling waar niks aan de hand was en bood zelfverzekerd remise aan. Willy fronste zijn wenkbrauwen, fronste ze nog een keer, sloeg een niet onbelangrijke pion en kon al snel de felicitaties in ontvangst nemen. Het zette de teller zowaar op 4-3 voor ons. Niemand had dat van tevoren gedacht. Etienne die in zijn partij al langs de rand van diverse afgronden naar beneden had gekeken was inmiddels eindelijk op het punt aanbeland dat hij zonder moeite remise kon maken. Voor het 2e matchpunt (!). Ik heb niet vaak iemand zo zelfverzekerd als Etienne remise zien aanbieden terwijl hij een toren wegblunderde. Zijn tegenstander voerde het paardvorkje uit dat iedereen al drie zetten van tevoren had zien aankomen. Het mat zetten met paard en loper op een kaal bord en vier minuten op de klok was zijn tegenstander niet gegeven. Wat ik op zich vrij tragisch vind op dit niveau, maarja, het paste wel goed bij de rest van de dag. Het zullen de zenuwen en emoties zijn geweest. Na een zet of 80 werd remise overeengekomen en kon ons feest beginnen. De uitslagen: (bord 1 van ons heeft zwart)
En de stand:
|
Reacties
RSS lijst met reacties op dit artikel